Rekordy z COBI. F-117 Nighthawk, czyli samolot o kanciastych kształtach oszukujących radary

Witajcie, pasjonaci lotnictwa i techniki wojskowej! Dziś udajemy się w podróż do czasów zimnej wojny – epoki, w trakcie której inżynierowie i projektanci samolotów bojowych obu rywalizujących ze sobą stron musieli odpowiedzieć na jedno kluczowe pytanie: jak stworzyć maszynę, która byłaby efektywna w walce i jednocześnie niewidzialna dla wroga? Jako pierwsi odpowiedź znaleźli Amerykanie, tworząc legendarnego Lockheeda F-117 Nighthawk. Jaki był ten pierwszy na świecie bombowiec wykonany w technologii stealth?

Geneza niewidzialnych samolotów. Dlaczego powstał F-117?

Lata 70. XX wieku to apogeum zimnej wojny. W tym właśnie czasie Stany Zjednoczone znacząco przyśpieszają w rywalizacji na polu zbrojeń, starając się pod każdym względem uzyskać przewagę nad Związkiem Radzieckim. Amerykańscy wojskowi zdawali sobie doskonale sprawę z rosnącej potęgi radzieckich radarów i systemów obrony przeciwlotniczej. Produkowane dotychczas bombowce, choć szybkie i potężne, nie mogły już tak swobodnie jak kiedyś operować w przestrzeni kontrolowanej przez wroga. W obliczu tego zagrożenia, wojsko amerykańskie postawiło przed swoimi inżynierami niemal niemożliwe zadanie – wyraziło zapotrzebowanie na samolot, który będzie w stanie wkroczyć w głąb wrogiego terytorium kompletnie niezauważony. Czy coś takiego było w ogóle możliwe?

Zdaniem tych, którzy podjęli się tego zadania, podobny samolot faktycznie można było stworzyć. Wspólnie przystąpili do realizacji ściśle tajnego projektu o kryptonimie „Have Blue”, mającego na celu stworzenie maszyny odznaczającej się minimalną sygnaturą radarową. Tak narodził się legendarny F-117.

Anatomia sukcesu. Co sprawiało, że F-117 był samolotem wyjątkowym?

Na pierwszy rzut oka był zwyczajnie kanciasty i pozbawiony płynnych linii. Oglądającym go po raz pierwszy generałom, F-117 wydawał się być prawdziwym koszmarem aerodynamiki. Ta kanciastość okazała się jednak jego największą zaletą. Unikalna konstrukcja, złożona z wielu płaskich faset, nie była wcale przypadkowa i nie wynikała z absolutnego braku poczucia estetyki konstruktorów. Jej zadaniem było rozpraszanie fal radarowych w różnych kierunkach w taki sposób, aby żadna nie wróciła odbita do radaru wroga. Był to koncepcja rewolucyjna. Ten teoretycznie prosty zabieg sprawiał bowiem, że F-117 stawał się samolotem niewidzialnym dla radarów.

Unikalnymi cechami technicznymi Lockheeda F-117 Nighthawk były:

• kształt i użyte materiały – samolot został zbudowany z materiałów pochłaniających fale radarowe (RAM), co w połączeniu z kanciastym kształtem, sprawiało, że na ekranach radarów wroga pojawiał się jedynie jako niewielka, trudna do zidentyfikowania plamka;
• systemy celowania – zamiast tradycyjnego radaru, F-117 używał systemów nawigacji i celowania w podczerwieni (FLIR/DLIR). Systemy te pozwalały na precyzyjne ataki celów naziemnych i to nawet w całkowitej ciemności. Wszystko odbywało się bez wysyłania fal mogących zdradzić jego aktualną pozycję;

Oczywiście, Lockheed F-117 Nighthawk miał też swoje ograniczenia. Przede wszystkim „Nocny Jastrząb” nie był maszyną do walki powietrznej. Latał wolno, a jego jedyną obronę stanowiła jego „niewidzialność”. Jego zadaniem było jednak – co zostało określone już na wstępnym etapie projektu – wykonywanie precyzyjnych uderzeń na cele naziemne, a nie typowa dla myśliwców walka manewrowa.

Chrzest bojowy Lockheeda F-117 Nighthawk. Sukcesy, porażki i ich konsekwencje

Do pierwszego użycia bojowego omawianego samolotu doszło podczas inwazji na Panamę w 1989 roku. Prawdziwy chrzest bojowy F-117 przeszedł jednak dopiero podczas operacji „Pustynna Burza” w 1991 roku. To właśnie wówczas, świadomi problemów, jakie sprawi im przełamanie irackiej obrony przeciwlotniczej w tradycyjny sposób, Amerykanie postanowili wykorzystać F-117 na niespotykaną dotąd skalę.

Choć do nalotów na pozycje irackie użyto zaledwie 36 samolotów F-117, co stanowiło zaledwie drobny ułamek sił lotniczych biorących udział w całej operacji, przeprowadziły one łącznie ok. 40% wszystkich uderzeń na strategiczne cele w Iraku podczas pierwszych dni wojny. „Nocne Jastrzębie” niszczyły punkty dowodzenia, bunkry i stacje radarowe, a wszystko to bez absolutnie żadnych strat własnych. Iracka obrona powietrzna pozostawała ślepa i głucha, gdy F-117 krążyły nad jej głowami. Był to spektakularny sukces, który udowodnił wartość technologii stealth. To w niej zaczęto upatrywać przyszłości całego, wojskowego lotnictwa. Niestety, pewne ostudzenie zapędów przyniósł rok 1999, kiedy to podczas operacji w Kosowie jeden z F-117 został zestrzelony. Przypadek ten pokazał, że nawet te „niewidzialne” samoloty można jednak zobaczyć.

Lockheed F-117 Nighthawk w wersji COBI. Odtwórz legendę „Nocnego Jastrzębia”

Chcielibyście zobaczyć, jak ta niezwykła konstrukcja wygląda z bliska? Macie ochotę poczuć się jak jeden z jej projektantów? Dzięki COBI w łatwy sposób możecie odtworzyć to techniczne arcydzieło. Nasze modele Lockheed F-117 Nighthawk to doskonałe repliki prezentowanych samolotów, w pełni oddające ich unikalny kształt.

Oba modele – standardowy Lockheed F-117 Nighthawk oraz Lockheed F-117 Nighthawk – Edycja Limitowana – składają się z ponad 600 klocków, co pozwoliło nam oddać wiernie wszystkie, najdrobniejsze nawet detale tych maszyn. Modele są wykonane w skali 1:48 i posiadają ruchome elementy, takie jak otwierany kokpit i wysuwane podwozie. Wszystko to razem czyni je nie tylko świetną zabawką, ale także wierną makietą godną każdego kolekcjonera samolotów wojskowych i nie tylko.

Sukces F-117 otworzył drogę dla kolejnych generacji samolotów stealth, takich jak:

• B-2 Spirit,
• F-22 Raptor.

To właśnie „Nighthawk” przetarł szlak tego typu maszynom, udowadniając, że technologia stealth jest przyszłością i fundamentem nowoczesnej wojny powietrznej. A Wy, co uważacie za największy techniczny przełom w historii lotnictwa? Czy technologia stealth faktycznie zasłużyła sobie na miano game changera? A może któraś z pozostałych innowacji już zdążyła ją przerosnąć? Jesteśmy naprawdę ciekawi Waszego zdania.