Czy jesteś konsekwentnym rodzicem?

To, jakim dziecko zostanie człowiekiem, zależy w olbrzymiej mierze od rodziców. Dzisiaj dużo się mówi o bezstresowym wychowaniu. Nie jest jednak ono proste. Efektem tego są dzieci całkowicie niekontrolowane przez swoich rodziców. Z czego to wynika? Na pewno nie z braku klapsów. Jest to raczej efekt niekonsekwencji rodzicielskiej. Jak ona się objawia i jak z nią walczyć?

Wychowanie dziecka jest nie lada sztuką, a współczesna rzeczywistość nie sprzyja całemu procesowi. Brak czasu, zmęczenie i wieczny stres dorosłych przekłada się na problemy wychowawcze z dziećmi. Często jest to efekt braku konsekwencji opiekunów. Jak to wygląda w praktyce?

Jak objawia się niekonsekwencja rodziców?

Niekonsekwencja rodziców przejawia się najczęściej w sytuacji, w której nie mają oni siły egzekwować od dzieci narzuconych na nie obowiązków. Jednak brak konsekwencji ma także drugą stronę medalu, którą jest nieprzestrzeganie przez rodziców złożonych przez siebie dziecku obietnic i zobowiązań. Przykładowe sytuacje, w których dochodzi do rodzicielskiej niekonsekwencji to:

• kupowanie dzieciom wymuszonych przez nie zabawek, gdy w pierwszym momencie powiedzieliśmy „nie”
• odpuszczanie nałożonych kar
• sprzątanie za dziecko pokoju, kiedy wcześniej nałożyliśmy na nie ten obowiązek
• odrabianie za dzieci lekcji
• rezygnacja rodzica z wcześniej ustalonych planów obejmujących np. gry rodzinne we wspólnym gronie czy wspólny wyjazd
• pozwalanie dziecku na niedozwolone przez nas wcześniej zachowanie.

Niekonsekwencja rodziców objawiać się może praktycznie w każdym aspekcie życia rodzinnego. Wynika ona czasami również z braku poprawnej komunikacji pomiędzy pociechą a opiekunami. O ile nad stresem i zmęczeniem często z powodów życiowych nie możemy zapanować, to nad budowaniem poprawnej komunikacji z dzieckiem, jak najbardziej możemy!

Wspólna zabawa, jako praca nad relacjami rodzinnymi

Najlepszym sposobem na poprawę komunikacji z dziećmi jest budowa pozytywnych relacji rodzinnych. Niestety wymaga to zaangażowania z obu stron. Rolą rodzica jest umiejętne wciągnięcie dziecka we wspólną zabawę. W ten sposób rodzice będą mogli obserwować dziecko i zrozumieć co się aktualnie dzieje w życiu i w głowie malucha.

Wspólna zabawa rozluźnia i ośmiela, dzięki temu dziecko zaczyna otwarcie rozmawiać ze swoimi rodzicami. Do takiej zabawy można wykorzystać:

• puzzle
• gry planszowe
• gry rodzinne
• zabawy na świeżym powietrzu
• wspólne wyjazdy np. do zoo, aquaparku, kina.

Zabawa i okazane dziecku zainteresowanie przyczyniają się do tego, że maluch nie ma oporów, aby jasno komunikować swoje myśli i pragnienia. Równocześnie rodzic zyskuje większy wpływ na dziecko i lepiej rozumie jego potrzeby. Dzięki temu już wie, dlaczego niektóre obowiązki sprawiają maluchowi trudność i może rozwiązać ten problem.